Mijn eerste Wereldkampioenschap als triatleet stond voor de deur. Vijf dagen na de start in de Eredivisiewedstrijd in Klazienaveen was het tijd om te gaan strijden voor de wereldtitel in mijn leeftijdscategorie 25-29.
De dag na de wedstrijd in Klazienaveen ben ik samen met mijn vader afgereisd naar Hamburg, om zo optimaal mogelijk aan de start van het WK te staan. Eenmaal aangekomen in Hamburg konden we de sfeer van de stad ervaren en het wedstrijdparcours verkennen.
Van 10 tot 13 juli werden de laatste voorbereidingen voor de wedstrijd getroffen. We zwommen in het Alstermeer en verkende het fiets- en loopparcours. Hier en daar waren ze nog bezig met het opbouwen van het evenement, maar dat stond niks in de weg. Het water werd zorgvuldig getest, omdat het niet altijd even droog was en dus vervuild kon raken. Maar uiteindelijk was er goed nieuws: het zwemonderdeel ging door. Op woensdag 12 juli mocht ik dan ook in het centrum mijn startnummer ophalen en kwam ik veel andere atleten tegen. Zo’n 2000 mensen van over de hele wereld waren afgereisd om te strijden voor de wereldtitel sprint. Ook reisden mijn vriendin en moeder woensdagavond af naar Hamburg.
Vrijdag 14 juli was het dan zover, met een optimale voorbereiding om de strijd aan te gaan! Wij mochten om 15:00 uur van start in het Alstermeer, waar 80 deelnemers zich opstelden in het water. Het startschot klonk en meteen lag het tempo hoog. Gedurende 300 meter tot aan het keerpunt was het dan ook van groot belang om de snelheid erin te houden en aansluiting te behouden met de snelste zwemmers. Ik kwam zelf, in een tijd van 10:24 ,als 20e uit het water. Dit was een kleine achterstand van 40 seconden op de koploper. Door een lange wissel van bijna 3 minuten kon ik een groep inhalen en bevond ik mij nu in de top 15.
Eenmaal op de fiets wilden we goed samenwerken binnen de groep, aangezien we het gat van 30 seconden met de kopgroep moesten dichten. Na 2 rondes kop over kop fietsen konden we de kopgroep bijna bereiken. Bij terugkomst in de wissel waren onze groepen samengevoegd en vormden we de kopgroep van 15 man.
Het laatste onderdeel, 5 km hardlopen, begon en meteen werd het tempo opgevoerd. Vanuit de wissel ging de eerste kilometer dan ook in 3:10. Hier kon ik nog bijblijven, maar dat tempo kon ik niet lang volhouden. Gelukkig konden anderen het tempo ook niet vasthouden en zakte het een beetje. Met nog 2 km te gaan lag ik op de 10e plaats en met een eindsprint wist ik uiteindelijk 9e van de wereld te worden!